دلایل علمی برای اینکه چرا باید کتاب بخوانیم

موضوع: دلایل علمی برای اینکه چرا باید کتاب بخوانیم

درست است، درست است، کتاب خواندن خوب است، سرگرم کننده است و کلاس دارد. چندین دلیل برای خواندن کتاب وجود دارد که همه هم بر روی آن تاکید دارند، اما در این ایمیل 7 دلیل را بخوانید که پشتوانه‌ی علمی دارند. 1. کتاب خواندن از شما انسان بهتری می‌سازد. این جمله کلیشه‌ای و یا استعاری نیست. نه تنها یکی، بلکه دو تحقیق موازی کشف کرده‌اند که کتاب خواندن واقعا از ما انسان‌های بهتری می‌سازد؛ مهربان‌تر و نسبت به دیگران با درک‌تر. در سال ۲۰۱۳ دانشگاه اموری آمریکا مطالعه‌ای انجام داد که در آن مغز افراد بعد از مطالعه را با مغز افرادی که مطالعه نمی‌کنند را مقایسه کرد. محققان این دانشگاه با استفاده از اسکن مغز دریافتند که خواندن کتاب انسان را وادار به تصور محتوی آن و به گونه‌ای لمس کردنش می‌شود. می‌توان دلیل مشهور بودن کتاب‌های به عنوان مثال جین آستین و یا ارنست همینگوی را از این طریق توجیه کرد؛ خواننده مطالب و احساسات درون آنها را احساس می‌کند. اما همه‌ی ماجرا به اینجا ختم نمی‌شود! دیوید کومر کید و امانوئل کاستانو، روانشناسان مدرسه‌ی جدید تحقیقات اجتماعی نیویورک آمریکا، ثابت کرده‌اند که خواندن ادبیات تخیلی توانایی تشخیص و درک احساسات مردم را در افراد افزایش می‌دهد. مهارت بسیار مهمی در جهت دهی به روابط اجتماعی پیچیده! 2. کتاب خواندن باعث کاهش استرس می‌شود. دلیل اینکه اکثر بچه‌ها نمی‌خواهند کتاب بخوانند اجباری است که از طرف مدرسه و یا والدین روی آنهاست که باعث از بین رفتن تمام جذابیت مطالعه می‌شود، درست نیست؟ مطالعه باید آرامش بخش و هیجان‌انگیز باشد، که مطلبی است که دکتر دیوید لوئیس، یکی از پیشگامان علوم اعصاب دریافته است. دکتر لوئیس گزارش داده است که کتاب خواندن تا ۶۸ درصد سطح استرس را کاهش داده باعث کاهش قابل توجه تپش قلب می‌شود. در مقایسه می‌توان گفت که قدم زدن بیرون از خانه سطح استرس را تا ۴۲ درصد کاهش می‌دهد. دلیل این امر غوطه‌ور شدن در دنیای دیگر (دنیای خیالی) است که سطوح استرس را کاهش می‌دهد و حتی تا مدتی بعد از پایان مطالعه باعث احساس آرامش می‌شود. مطالعات دریافته‌اند که روزی ۶ دقیق مطالعه برای کاهش بسزای استرس کافی است. 3. کتاب خواندن باعث افزایش هوش می‌شود. این که اصلا مسئله‌ی پیچیده‌ای نیست: جدا کتاب خواندن باعث افزایش هوش می‌شود. مطالعه‌ای که در سال ۲۰۱۳ انجام شد نشان داد که کودکانی که تفریحی مطالعه می‌کنند، نسبت به همکلاسی‌های‌شان در مدرسه عملکرد بهتری دارند. طبق مطالعه‌ای که توسط محققان انستیتوی مطالعات (IOE) انجام شد، این تفاوت در کودکان بین ۱۰ تا ۱۶ سال چشمگیرتر بود. شاید در کمال تعجب، تفریحی کتاب خواندن کودکان از سطح تحصیلات والدین در توسعه‌ی شناخت آن‌ها موثرتر است. اما جالب‌تر این است که مطالعه نه تنها به تقویت هجی کردن و ادبیات کودکان بلکه در موضوعاتی مانند ریاضی نیز به آنها کمک می‌کند. طبق نظر محققان، توانایی یادگیری و پردازش اطلاعات بسیار مهم است و دقیقا به همین دلیل است که مطالعه بسیار کمک می‌کند. 4. کتاب خواندن به روابط فردی کمک می‌کند. چندان مدرک خلاصه شده‌ای از تحقیقات صورت گرفته در تایید این قضیه موجود نیست، اما به نظر می‌رسد بسیاری از دانشمندانی که بر روی این قضیه کار می‌کنند، اتفاق نظر دارند. به خصوص روان درمانگرانی مانند کن پیج می گویند که مطالعه‌ی یک کتاب (یا کتب مشابه) بین زن و شوهر و بحث کردن در مورد آن با یکدیگر معجزه می‌کند. یک کتاب درمانگر در مدرسه‌ی زندگی لندن عقیده دارد که یکی از لذات با هم مطالعه کردن این است که به جنبه‌های جدیدی از یکدیگر پی می‌برید و یا اینکه دوباره احساس نزدیکی روزهای اول ازدواج را نسبت بهم خواهید یافت. مطالعه کردن تنها به رابطه‌ی فعلی کمک نمی‌کند، بلکه در یافتن روابط جدید نیز بسیار موثر است. 5. کتاب خواندن شما را سخنران بهتری می‌کند. این موضوع نیز اصلا پیچیده نیست: مطالعه به کسب دایره‌ی لغات بهتر وغنی‌‌تر کمک می‌کند. با این که این امر بسیار واضح است، اما محققان کانادایی نیز آن را از نظر علمی ثابت نموده‌اند. 6. کتاب خواندن از آلزایمر جلوگیری می‌کند. داشتن زندگی فعال (از نظر ذهنی) معمولا یکی از بهترین اقداماتی است که می‌توان انجام داد تا از ابتلا به آلزایمر جلوگیری کرد. مطالعه ی دیگری که در سال ۲۰۰۱ منتشر شد نشان داد که احتمال ابتلا به بیماری‌های ذهنی در افراد مسنی که به طور مرتب مطالعه می‌کنند و یا بازی‌های فکری انجام می‌دهند، بسیار کمتر است. در واقع تمرین فوق العاده‌ای برای سلول‌های خاکستری است؛ همانطور که بدن‌تان نیاز به ورزش و تمرین دارد، ذهن‌تان نیز باید کار کند. 7. کتاب خواندن ذهن‌تان را فعال نگه می‌دارد. نه تنها مطالعه باهوش‌تر می‌کندتان، ذهن‌تان را نیز فعال نگه می‌دارد. مطالعه‌ای که در زمینه‌ی عصب‌شناسی در ژورنال پزشکی آکادمی عصب‌شناسی آمریکا چاپ شد، می‌گوید که مطالعه در طول زندگی یک فرد بسیار مهم است، از کودکی تا سنین بالا. افرادی که در طول زندگی‌شان به طور مداوم مطالعه می‌کنند، دارای توانایی‌های ذهنی و حافظه‌ای بهتری در تمامی مدارج زندگی هستند. "کسی که کتاب نمی‌خواند، نسبت به کسی که نمی‌تواند بخواند، برتری‌ای ندارد." مارک تواین

روزه داری؛ فواید و عوارض روزه گرفتن

موضوع: روزه داری؛ فواید و عوارض روزه گرفتن

خداوند روزه گرفتن را موهبتی برای حفظ سلامت انسان قرار داده است، اما برخی افراد که از اصول ساده غذایی این ماه آگاه نیستند، نه تنها به سلامت خود کمک نمی‌کنند بلکه به بدن خود آسیب‌ هم می رسانند. در ادامه این ایمیل به برخی فواید و همچنین عوارض روزه گرفتن اشاره شده که تقدیم شما دوستان می شود. :: فواید روزه گرفتن در طب قدیم روزه اهمیت خاصی داشته است. فیثاغورث و بقراط برخی از امراض را با روزه معالجه می کردند و ابن سینا فصلی از کتاب قانون را به مداوا با روزه اختصاص داده است. دکتر الکسی سوفورین دانشمند شهیر روسی می گوید: "جسم به هنگام روزه به جای غذا از مواد داخلی استفاده کرده و آنها را مصرف می کند و بدین وسیله خود را پاکیزه می سازد." اکثر بیماری های حاد و مزمن را می توان به وسیله روزه بهبود بخشید یا از شدت آنها کاست. بهترین درمان بیولوژیکی این است که به وسیله دفع مواد مضر، سلامت فرد را تامین نماییم. به محض این که نیروهای نوسازی موجود زنده، در هنگام روزه فعال و آزاد شوند، تصفیه مواد زائد حاصل از متابولیسم ایجاد می گردد. مشاهدات علمی تفاوت بین روزه داری و گرسنگی را نشان داده اند. نوعی داوطلبی واقعی توام با آسایش درونی لازمه روزه درمانی است. وضع فکر بیمار، در هدایت اعمال متابولیک تمام بدن تأثیر اساسی دارد. روزه داری سبب افزایش قدرت انقباضی قلب و دفع چربی های زائد می گردد. آثار مثبت جسمی زیادی در افراد سالم و بیمار، برای روزه داری بیان شده است که از جمله: - اثر بر سوخت و ساز بدن - غلظت هورمون ها - فعالیت کلیه ها - آزمایش های کبدی - دستگاه گوارش - دستگاه قلب و عروق - آثار عصبی و روانی - اثر بر الکترولیت ها و شاخص های خون سازی - اثر بر کاهش وزن و ... می باشد. - شیوع حملات صرعی در روزه داران ماه مبارک رمضان کاهش می یابد. - روزه داری سبب کاهش افسردگی، افکار پارانوئیدی و وسواس می گردد و عزت نفس فرد را افزایش می دهد. ماه رمضان را از آن جهت ماه صبر نامیده اند چون صابر و روزه دار خود را از تأثیر درگیری ها، شکوه ها و آلام می رهاند و خویشتن را از آنها باز می دارد. صبر یکی از طرق سلامت و بهداشت روانی است که در روزه دار تجلی می یابد. :: عوارض روزه گرفتن از آن جا که در طی ساعات طولانی روز، روزه داران از خوردن و آشامیدن امساک می نمایند در خیلی از اوقات دچار مشکلات ناخواسته ای می گردند که در صورت عدم توجه، می تواند ادامه روزه داری را برای آنان ناممکن نماید. از مهمترین مشکلات می توان به موارد ذیل اشاره نمود: یبوست یکی از مشکلات ایجاد شده در طول روزه داری ماه مبارک رمضان یبوست است که خود باعث ایجاد هموروئید، فیسور(شکاف و زخم دردناک در مقعد) و اجابت مزاج دردناک مدفوع می شود. علل: از علت های ایجاد یبوست می توان به مواردی از قبیل مصرف زیاد غذاهای فرایند شده، مصرف کم مایعات و مصرف کم مواد غذایی حاوی فیبر اشاره کرد. درمان: بایستی از علل ایجاد کننده ی آن پرهیز نمود. سوء هاضمه علل: مصرف زیاد مواد پُرچرب و سرخ کردنی، غذاهای تندو مصرف غذاهایی که ایجاد نفخ معده می کند مانند کلم ها و حبوبات، مصرف نوشیدنی های حاوی کربوهیدرات مثل کوکا که باعث ایجاد گاز می شود. درمان: از زیاد خوردن بپرهیزید. نوشیدن آب و اجتناب از غذاهای سرخ کردنی نیز به حل این مشکل کمک می نماید. خواب آلودگی (کاهش فشار خون) علائم: عرق کردن بیش از حد، ضعف، خستگی، فقدان انرژی، سرگیجه مخصوصا زمانی که از حالت نشسته و یا خوابیده به حالت ایستاده درمی آیید، رنگ پریدگی و احساس غش کردن از علائمی هستند که با کاهش فشار خون در ارتباط هستند. این علائم اغلب در بعدازظهرها ایجاد می شود. علل: میزان مصرف کم مایعات و کاهش مصرف نمک. درمان: دوری از گرما و افزایش مصرف مایعات و نمک احتیاط: در زمان دیدن علائم کاهش فشار خون باید اندازه گیری و کاهش فشارخون تائید شود. در ابتدای ماه مبارک رمضان افرادی که افزایش فشارخون دارند و دارو مصرف می کنند باید دوز مصرفی داروی آن ها توسط پزشک دوباره تنظیم شود. سردرد علل: ترک مصرف کافیئن و تنباکو، فعالیت زیاد در طول روز، کمبود خواب گرسنگی و افت قند خون. بدین صورت که با گذشت روز کم کم گرسنگی ایجاد می شود و در انتهای روزاین احساس بیشتر می شود. سردردی که به علت کاهش قند خون ایجاد می شود بسیار شدید است و ممکن است تا زمان افطار در فرد ایجاد حالت تهوع کند. درمان: کاهش مصرف کافئین و تنباکو دو تا سه هفته قبل از ماه رمضان. چای سبز می تواند جانشین خوبی برای قهوه و چای باشد. تنظیم ساعات خواب و استراحت در ماه مبارک رمضان به منظور داشتن خواب و استراحت کافی نیز کمک کننده می باشد. کاهش قند خون علائم: ضعف، سرگیجه، خستگی، عدم تمرکز، تعریق زیاد، احساس لرز، سردرد و تپش از علائم کاهش قند خون است. علل: از علل اصلی آن در افراد غیر دیابتی مصرف زیاد مواد قندی و کربوهیدرات های فرایند شده در سحری می باشد که باعث می شود بدن میزان زیادی انسولین تولید کند تا قند خون را پائین نگه دارد و لذا در طی روز احساس ضعف بیش از حد ایجاد می شود. درمان: مصرف سحری و محدود کردن مصرف غذاها و نوشیدنی های حاوی شکر در هنگام سحر. احتیاط: افراد دیابتی ممکن است نیاز داشته باشند با مشورت پزشک میزان مصرف داروی خود را تغییر دهند. گرفتگی عضلات علل: مصرف کم مواد غذایی حاوی کلسیم ومنیزیم و پتاسیم. درمان: خوردن غذاهای حاوی مواد معدنی ذکر شده و میوه، سبزیجات، لبنیات، گوشت و خرما زخم معده و ورم معده افزایش اسید معده در ماه رمضان باعث بدتر شدن شرایط در بیماران با مشکلات گوارشی می شود. احساس سوزش معده در قسمت زیرین دنده ها تا گلو وجود دارد. مصرف غذاهای تند، قهوه، نوشابه های گازدار این وضع را بدتر می کند. برای کنترل میزان اسید معده، داروهایی وجود دارد ولی افراد با سابقه ی زخم معده باید قبل از ماه رمضان در مورد روزه داری در این ماه با پزشک خود مشورت کنند. سنگ کلیه سنگ کلیه اکثرا در افرادی که کمتر مایعات می نوشند دیده می شود. برای جلوگیری از تشکیل سنگ کلیه توصیه می شود میزان مصرف مایعات روزانه ی خود را افزایش دهید. احتیاط: افراد با فشار خون بالا و سنگ کلیه برای گرفتن روزه باید با پزشک مشورت کنند. کنترل ضعیف بر بیماری دیابت به افرادی که باید به طور متناوب انسولین تزریق کنند توصیه می شود که روزه نگیرند چرا که خطر بالقوه عدم استفاده از انسولین بر سلامت(چه در کوتاه مدت و چه در طولانی مدت) بسیار زیاد است و افرادی که بیماری دیابت شان را با استفاده از دارو تحت کنترل دارند می بایست قبل از شروع روزه داری از توصیه های پزشک معالج خود پیروی نمایید. کنترل و پایش منظم قند خون بسیار توصیه می شود. سطوح قند خون پایین(هایپو گلایسمی) خطرناک است و اگر درمان نشود ممکن است منجر به ضعف و غش گردد. احساس گیجی و تعریق زیاد و عدم تعادل همگی ممکن است از نشانه های افت قند خون باشند و اگر یک فرد دیابتی این نشانه ها را در خود ملاحظه نمود می بایست بلافاصله یک نوشیدنی شیرین را بنوشد و یا یک ماده شیرین حاوی قند را زیر زبان خود قرار دهد. دهیدراته شدن و کم آبی بدن کم آبی بدن یک عارضه رایج در طی روزه داری است. چرا که بدن دفع آب و مایعات خود را در طی فرآیندهای تنفس، تعریق و ادرار ادامه می دهد. اگر قبل از شروع روزه به قدر کافی آب ننوشید خطر دهیدراته شدن بدن تان افزایش می یابد. خطر دهیدراته شدن در افراد مُسن تر و افرادی که داروهای دیورتیک مصرف می کنند بیشتر است، اگر به علت احساس سرگیجه نمی توانید راحت از سر جای تان بلند شوید و یا احساس عدم تعادل دارید و این حالت در شما شدید است پس می بایست فورا مقادیر مکفی و متعادلی از آب را به طور منظم مصرف نمایید و بسیار بهتر است که آب را به همراه کمی شکر یا نمک مصرف نمایید. استرس کاهش غذا و آب مصرفی و تغییر روال معمول زندگی و کوتاه تر شدن زمان خواب می توانند در برخی افراد استرس زا باشند، لذا بسیار مهم است که عوامل بالقوه استرس زا را مدیریت کنید. برای مثال در این دوران بیشتر از حد توان خود فعالیت نکنید و یا در برابر آفتاب گرم فعالیت یا ورزش نکنید و همچنین احساس عصبانیت و تنش های خود را کنترل نمایید.

عادت های دهگانه زوج های واقعا خوشبخت

موضوع: عادت های دهگانه زوج های واقعا خوشبخت

آیا شما هم زوج های خوشبختی در اطرافتان دارید که همیشه انگار تازه با هم آشنا شده اند و به نظر می رسد که از هر لحظه با هم بودن لذت می برند؟ چه طور ممکن است بعد از این همه مدت با هم زندگی کردن و این همه فشار و استرسی که زندگی روزمره و مسائل خانوادگی به انسان وارد می کنند آنها همچنان بتوانند رابطه خود را به خوبی روزهای اول حفظ کنند؟ اینکار شاید برای بعضی ها عجیب بنظر برسد ولی در حقیقت ممکن است. در اینجا ده عادت زوج های واقعا خوشبخت به شما معرفی شده اند ... 1. آنها از همراهی یکدیگر لذت می برند این که با یکدیگر مانند دوستانی واقعی و صمیمی باشید نیاز به تلاش بسیاری دارد. وقتی آنقدر زیاد با هم بوده اید که حس می کنید تمام عمرتان را در کنار یکدیگر گذرانده اید خیلی راحت حضور یکدیگر را ندیده می گیرید. در مورد علایقتان، اتفاقاتی که طی روز برایتان می افتد و افرادی که می شناسید یا هر چیز دیگری که با بهترین دوستتان مورد بحث قرار می دهید با هم صحبت کنید. 2. آنها از تکرار فرار می کنند رایطه شما نباید مثل یک برنامه تنظیم شده باشد. آیا هر روز سر ساعت مقرری با هم تماس می گیرید؟ هر شب همان کارهای تکراری را انجام می دهید؟ اگر این طور است در برنامه تان تغییر ایجاد کنید. زندگی شما به عنوان یک زوج نباید قابل پیش بینی باشد. انسان هیچ گاه از هیچ چیزی که مثل یک برنامه غیر قابل تغییر باشد لذت نمی برد. همدیگر را با کارهای غافلگیر کننده و جالب خوشحال کنید. 3. آنها علایق مشترکشان را پیدا می کنند این که از انجام دادن کاری با یکدیگر لذت ببرید بسیار مهم است. مطمئنا شما از تمام سرگرمی های یکدیگر لذت نمی برید و این که زمانی را برای خودتان و سرگرمی هایتان کنار بگذارید برای رابطه بسیار مفید هم می تواند باشد. اما باید فعالیت هایی را پیدا کنید که هر دوی شما از انجام آنها به عنوان یک زوج لذت ببرید. از امتحان رستوران های مختلف گرفته تا دوچرخه سواری شبانه یا تماشای سریال هایی که هر دوی شما دوست دارید، هر چیزی که برای هردوی شما جالب است را انجام دهید. 4. آنها الکی غر نمی زنند زوج های خوشبخت کارهای مثبتی که شریک زندگیشان انجام می دهد را مورد تأکید قرار می دهند. آنها به طور مداوم اشتباهات همدیگر را زیر ذره بین قرار نمی دهند، غر نمی زنند و از هم انتقاد نمی کنند. اگر چیزی شما را خیلی اذیت می کند در مورد آن با همسرتان صحبت کنید. اما این که بخواهید تمام مدت برای هر چیز کوچکی غر بزنید اصلا کار خوبی نیست و ناراحت کردن شما اهمیت خود را برای طرف مقابلتان از دست می دهد. 5. آنها بوسیدن همدیگر هنگام خداحافظی و گفتن دوستت دارم را فراموش نمی کنند انجام برخی کارهای کوچک و تکراری که شاید به نظر بعضی ها لوس بیاید بسیار ضروری هستند. صبح ها قبل از این که بروید سر کار همدیگر را ببوسید و بگویید دوستت دارم. بعد از ظهر ها هم بعد از یک روز طولانی کاری همین کار را انجام دهید. این کار را با میل و رغبت انجام دهید و خواهید دید که با انجام این کار و با به اشتراک گذاشتن احساساتتان علاقه بیشتری به یکدیگر پیدا می کنید. وقتی روزتان را با کاری مثبت شروع کنید روزی خوب در پیش خواهید داشت. 6. آنها همدیگر را فراموش نمی کنند مگر می شود کسی که داری هر روز با او زندگی می کنی را فراموش کنی؟! بله! این اتفاق به سادگی می افتد. در دنیای دیوانه ما خیلی ساده درگیری های روزانه باعث می شوند همدیگر را فراموش کنیم. یادتان است روزهای اول آشنایی چقدر برای دیدن همدیگر ذوق داشتید؟ حالا چه چیزی مانع این احساس شده است؟ برای یکدیگر وقت بگذارید و برای شاد کردن طرف مقابلتان هرچند با کاری کوچک تلاش کنید. خدا را شکر کنید که کسی را دوست دارید و او هم شما را دوست دارد. 7. آنها با هم بیرون می روند قرار گذاشتن با یکدیگر ضروری است. درست مثل اوایل آشنایی با هم در خارج از منزل قرار بگذارید و برای تمام شب برنامه ریزی کنید. این کار باعث می شود برای بهتر شدن رابطه تان و لذت بردن از همراهی یکدیگر تلاش کنید. حتی اگر به نظرتان مسخره بیاید این که حسابی به خودتان برسید و بیرون از خانه با همسرتان قرار بگذارید رابطه شما را قوی می کند و حس خوشبختی را در شما زنده می کند. وقتی برای زنده نگه داشتن آتش عشق تلاش کنید، در راه خوشبختی قدم بر می دارید. 8. آنها همزمان و با هم به رختخواب می روند یادتان است اوایل ازدواجتان هیچ وقت بعد از این که همسرتان می رفت بخوابد شما پای تلویزیون نمی نشستید؟ این کار برای دوام زندگی زناشویی از اهمیت زیادی برخوردار است. زمانی که با هم به رختخواب می روید حتی اگر رابطه جنسی در کار نباشد هم اطمینان می یابید که با هم و در کنار هم هستید. با هم خوابیدن نشان می دهد که شما دارید روزتان را با هم به پایان می رسانید. 9. آنها یکدیگر را لمس می کنند کارهای کوچکی مثل این که دست همدیگر را بگیرید، یکدیگر را در آغوش بکشید یا دست دور شانه هم بیندازید احساس نزدیکی را بین شما زیاد کرده و یکی از عوامل مهم یک زندگی موفق زناشویی هستند. وقتی سال ها در کنار هم باشید خیلی راحت ممکن است نزدیکی و صمیمیت بین شما از بین برود. وقتی دست در دست هم در خیابان قدم می زنید به همدیگر و به همینطور به دیگران این پیام را منتقل می کنید که شما خوشبخت هستید. 10. آنها تلفن همراهشان را کنار می گذارند زوج های خوشبخت وقتی در کنار همدیگر هستند تلفن هایشان را کنار می گذارند و تمام توجهشان را بر روی یکدیگر متمرکز می کنند. بیشتر پیام هایی که روی وایبر و واتساپ و امثال آنها می گیرید ضروری نیستند و عکس های اینستاگرام هم فرار نخواهند کرد. وقتی حواستان به گوشی هایتان باشد تنها جسمتان در کنار یکدیگر است و احساس با هم بودن نمی کنید. برای این که از زمانی که با هم هستید لذت ببرید تلفن های همراهتان را کنار بگذارید. برگرفته از برترین ها - ترجمه از نگین فانی نام

از چه سنی به کودک بیاموزیم بدون اجازه وسایل دیگران را برندارد؟

از چه سنی به کودک بیاموزیم بدون اجازه وسایل دیگران را برندارد؟

کودکان کم سن و سال که هنوز به مدرسه نمی روند اغلب بدون آن که ارزش مادی اشیا را درک کنند، دست به این کار می زنند، آنها حتی گاه از این که برداشتن چیزی بدون اجازه از صاحب آن اشتباه است مطلع نیستند. 3 تا 6 سالگی کودک ، مرحله شخصیت طلبی نامیده می شود. این مرحله نیز به سه زیر مرحله تقسیم می شود:

الف) تضاد و وقفه : در 3 سالگی ، به تدریج فعالیت هایی که مبتنی بر نفی و امتناع است در او مشاهده می شود. برای مثال لجبازی که یک حالت تضادورزی می باشد در 4 سالگی به وجود می آید که انگیزه کودک به دست آوردن استقلال عمل می باشد.

ب) سن لطف : در این مرحله کودک سعی دارد دیگران را مجذوب خود سازد و ارزش خود را از چشم دیگری ببیند.

پ) سن تقلید الگو : تقلید الگو نقش اساسی در درک جهانی بیرونی دارد و کودک به تدریج یاد می گیرد که برای شکل گیری هر چه بیشتر شخصیت های خود از الگوهای دیگر تقلید کند. برای مثال کودک نقش پدر را در بازی های خود تقلید می کند.

بد نیست اکنون که با این مرحله مهم از رشد شخصیت کودک آشنا شدید با ما همراه شوید تا راهکارهای پیشنهادی مان در این موضوع را امتحان کنید.

در ابتدا بررسی کنید تا دریابید چه مشکلی باعث شده تا کودک شما این رفتار را انجام می دهد. مثلا گاه کودک واقعا به چیزی احتیاج دارد اما والدین این نیاز کودک را نادیده می گیرند و او مجبور می شود خود راه حلی برای مشکلش پیدا کند و چه روشی آسان تر از استفاده از وسیله شخص دیگری که در دسترس او قرار دارد.

پیشگیری از این رفتار ها بهترین روش ممکن است. از همان دوران کودکی تلاش کنید تا مفهموم مالکیت را به او آموزش دهید .مثلا به او بگویید که باید برای برداشتن وسایل دیگران اول اجازه بگیرد و برای او تشویق هایی در نظر بگیرید. دوران کودکی زمان خوبی برای آموزش مفهوم مالکیت بر اموال شان دارند و برداشتن چیزی که به شخص دیگری تعلق دارد اشتباه است. برای مثال از کودک بپرسند : « اگر کسی ماشین قرمز تو را بدون این که دوست داشته باشی برداره، چقدر ناراحت می شی ؟»...

یکی از راه های مناسب برای آموزش رعایت حق مالکیت دیگران ، رعایت این حقوق از سوی والدین است. پدران و مادران باید مراقب رفتار خود باشند مثلا بدون اجازه به وسایل سایر اعضای خانواده دست نزنید و حتی برای استفاده از وسایل کودک نیز از او اجازه بگیرند .زمانی که پی بردید بچه چیزی را برداشته است، به هیچ عنوان نباید واکنش شدید نشان دهید . در آن لحظه باید رفتاری مناسب و سنجیده از خود نشان دهید . باید بکوشید آرامش خود را حفظ کرده و روشی منطقی اتخاذ کنید.

تحت هیچ شرایطی از تنبه بدنی استفاده نکنید . کودکان ازشش سالگی به بعد می توانند به صورت کامل و واضح ، مفهوم مالکیت و نادرست بودن رفتار« برداشتن وسایل دیگران » را درک کنند. در این زمان است که والدین باید محدویت ها و تنبیه هایی را برای این عمل در نظر بگیرند .

مثلا محروم شدن از کارتون مورد علاقه اش در همان روز می تواند یک جریمه مناسب با سن کودک می باشد.

- بلافاصله رفتارش را اصلاح کنید و به نوعی درصدد جبران برآیید. از طرف کودک عذرخواهی نکنید، به کودک آموزش دهید تا از کودکی که اسباب بازی اش را برداشته عذر خواهی کند.

- به کودک یاد بدهید چطور آنچه را می خواهد درخواست کند. برای مثال ، اگر کودک از اسباب بازی دوستش خوشش آمده است و می خواهد یک شب آن را از دوستش قرض بگیرد، این موضوع را با شما در میان بگذارد تا شما چاره ای برای او بیندیشید.

- تحسین و تشویق یادتان نرود. پدر و مادر باید از رفتار های شایسته، مناسب و صادقانه کودک حمایت و قدردانی کنند. پیشگیری از این رفتارها بهترین روش ممکن است. در صورت عمل به کودک به کسب اجازه از دیگری برای استفاده از وسیله او، برای این رفتار او تشویق هایی در نظر بگیرید. البته تشویق های کلامی ارجحیت دارند .

نکنه پایانی این که ، ممکن است دلایلی پیچیده تر از آنچه ذکر شده نیز در بروز این رفتار در کودکان و نوجوان دخیل باشد . مثلا علت این رفتار می تواند خشم بچه ها یا تمایل آنها به جلب توجه دیگران باشدیا برعکس چنین رفتاری می تواند منعکس کننده مشکلات و استرس های آنها در محیط زندگی شان باشد.

بچه ها را دریابیم

متنی زیبا از مریم جنتی روانشناس:

اگر بچه‌ای تکلیف نمی‌نویسد، گیر ندهید، خودش می‌داند و معلمش. اگر بچه‌ای از خوابِ نازِ صبح بیدار نمی‌شود، خودش می‌داند و ناظمش. اگر درس نخواند، خودش می‌داند و کارنامه‌اش. به پدر و مادرش مربوط نیست.

به پدر و مادرش این مربوط است که با هم در خانه دعوا نکنند، تفریحات خارج از سن و سال بچه ایجاد نکنند، وسط هفته تا دیروقت مهمانی نباشند، بچه‌شان را کتابفروشی و موزه و پارک ببرند، در خانه میوه داشته باشند، با بچه‌شان بازی کنند، شب‌ها موقع شام همه دور سفره‌ی غذا گفتگو کنند، با پوست میوه شکل‌های عجیب و غریب درست کنند، هر از گاهی با معلم‌ِ بچه دیدار کنند، به بچه یاد دهند توی اتاقش گلدان داشته باشد و هر روز از آن مراقبت کند، برایش اسباب‌بازی‌هایی بخرند که دستِ بچه ورزیده شود، خودشان هم – بلا نسبت! – یک وقت‌هایی کتاب بخوانند. با بچه شوخی کنند. هی نگویند: «پول نداریم.»، سر بچه منت نگذارند که برایت فلان و بهمان کرده‌ایم، حواسشان باشد دوست‌های خوب دور و بر بچه باشد... همین!